Styl modern classic w moim mieszkaniu, czyli jak ogarnąć klasykę bez p…

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcia wnętrz w stylu modern classic, Pełny Dokument pomyślałam: „ładne, Jak oświetlić małe Mieszkanie ale nie dla mnie". Miałam wtedy dwupokojowe mieszkanie z kuchnią w przedpokoju, a każdy centymetr był na wagę złota. Klasyczne boazerie, sztukaterie i ciężkie zasłony wydawały mi się nieosiągalne. Po latach praktyki w aranżacji wnętrz wiem, że styl modern classic to wcale nie jest opowieść o pałacach. To raczej umiejętność złapania równowagi między elegancją a codziennością. Zamiast kupować drogie antyki, stawiam na sprawdzone rozwiązania. Na przykład łóżko z pojemnikiem na pościel w sypialni to u mnie fundament. Nie dość, że wygląda szykownie w prostej ramie z tapicerką welurową, to jeszcze chowa cały bałagan. Kiedy przyszli goście na noc, wystarczyło wyciągnąć zapasową kołdrę z tego schowka. Zero szarpaniny z szafą.

W małych mieszkaniach liczy się też waga mebla. Mój tapczan waży około 40 kilogramów, więc w razie przeprowadzki nie stanowi problemu. Stelaż wykonany jest z płyty meblowej o grubości 16 mm, co zapewnia sztywność, ale nie przytłacza. Pojemnik ma głębokość 20 cm, co wydaje się mało, ale wystarcza na przechowanie dwóch koców, trzech poduszek i zapasowej pościeli w jednej warstwie. Gdybym chciała trzymać tam buty, też by się zmieściły – ważne, żeby nie przeładować skrzyni, bo wtedy mechanizm podnoszenia może się zablokować. Trzymam się zasady: tylko miękkie rzeczy, bez ciężkich książek.

Na koniec dodam, że wnętrza w stylu rustykalnym to nie tylko moda, ale sposób na życie blisko natury. Nawet w bloku możesz mieć kawałek wsi, jeśli postawisz na naturalne materiały i przemyślane rozwiązania. Nie bój się łączyć starego z nowym, bo to właśnie te kontrasty nadają charakteru. Jedno jest pewne - gdy już spróbujesz, trudno będzie ci wrócić do sterylnych, minimalistycznych przestrzeni, które nie mają duszy.

Często słyszę od czytelniczek, że boją się, iż tapczan z pojemnikiem będzie zajmował za dużo miejsca w salonie. Prawda jest taka, że jego wymiary są standardowe – 90x200 cm w wersji jednoosobowej, 140x200 lub 160x200 w małżeńskiej. Ja wybrałam 140 cm szerokości, bo to kompromis między wygodą spania a przestrzenią na stolik kawowy i regał. Przy ścianie mebel zajmuje dokładnie tyle samo miejsca co zwykłe łóżko z pojemnikiem na posciel, ale jest niższe – wysokość siedziska to 45 cm, co ułatwia wstawanie i siadanie osobom z problemami kręgosłupa. Tylko trzeba pamiętać o odsunięciu od ściany na 5-7 cm, żeby stelaż swobodnie się unosił.

Wybierając tapicerkę, długo wahałam się między lnem a welurem. Ostatecznie wygrała tapicerka welurowa – jest przyjemna w dotyku, łatwa do czyszczenia i nie mechaci się jak tańsze materiały. Plamy z kawy usuwam wilgotną szmatką z mydłem, a kurz nie osiada na niej tak łatwo jak na gładkich tkaninach. Do tego welur świetnie komponuje się z drewnianymi dodatkami i roślinnymi motywami, które lubię. Gdy znajomi siadają, często pytają, czy to nowa sofa, a ja uśmiecham się pod nosem, bo wiedzą tylko połowę prawdy – to tapczan z pojemnikiem, który udaje elegancki mebel wypoczynkowy.

Po roku użytkowania mogę powiedzieć jedno: tapczan z pojemnikiem to nie jest mebel na kilka sezonów. Stelaz listwowy trzyma się świetnie, materac piankowy nie stracił sprężystości, a welur nadal wygląda jak nowy, mimo że kot lubi na nim drzemać. Jedyna wada to to, że przy codziennym otwieraniu i zamykaniu trzeba pilnować, żeby pościel nie wystawała poza krawędź skrzyni – inaczej mechanizm nie domknie się do końca. Ale to drobnostka w porównaniu z tym, jak wiele przestrzeni zyskałam. Gdybym miała wybierać jeszcze raz, wzięłabym ten sam model, tylko może ergonomia w kuchni innym kolorze – butelkowa zieleń też kusi.

Moi znajomi często pytają, czy tapczan z pojemnikiem sprawdza się, gdy przychodzą goście. Otóż tak. Wieczorem rozkładam go do pełnego wymiaru 140x200 cm, a rano składam w ciągu trzydziestu sekund. Pościel ląduje w pojemniku, a na wierzchu układam dekoracyjne poduchy – i salon znów wygląda schludnie. Problem zniknął, który wcześniej miałam, gdy po wizycie gości musiałam chować kołdry do szafy w przedpokoju, a one zajmowały półkę, którą mogłam przeznaczyć na buty. Teraz każdy centymetr ma swoje przeznaczenie.

Gdy myślisz o sofie rozkładanej, często pojawia się problem malej przestrzeni. W blokach z lat 60. i 70. salony bywają wąskie i długie, a postawienie dużej kanapy z funkcją spania blokuje przejście. Na ratunek przychodzą modele narożne z funkcją spania, ale uwaga – nie każdy narożnik da się rozłożyć wzdłuż dłuższego boku. Często producenci oszukują, reklamując kanapę z funkcją spania, a tak naprawdę rozkłada się tylko część siedziska, a reszta to sztywny narożnik. Dlatego zawsze mierz dokładnie i sprawdzaj, ile centymetrów ma rzeczywista powierzchnia do spania. W małych mieszkaniach świetnie sprawdzają się też sofy dwuosobowe z wysuwanym siedziskiem, które po rozłożeniu dają 140 cm szerokości. To wystarczy dla jednej osoby, a nawet dla pary, która lubi spać blisko siebie. W aranżacji 30-metrowej kawalerki postawiłam na taki właśnie model – w dzień zajmuje mało miejsca, w nocy zamienia się w wygodne łóżko.

If you liked this post and you would certainly such as to obtain additional facts regarding kliknięcie myszą na następującą stronę internetową kindly check out our own web-page.