Chomik syryjski czy dżungarski — czym się różnią i którego wybrać

Osobny problem to chomiki karłowate, które są mniejsze i lżejsze. Dla nich piaskownica nie może być głęboka ani mieć stromych ścianek, bo zwierzę nie wyjdzie z niej o własnych siłach. Wystarczy szeroka, płaska miska z niskim brzegiem. Piaskownica nie zastępuje kąpieli w piasku, jeśli chomik jest długowłosy — wtedy warto trzymać osobne naczynie z piaskiem do wyczesywania tłuszczu. Jedno naczynie z piaskiem i jedna miska z czystym piaskiem to zwykle wszystko, czego potrzebuje zwierzę, by odzyskać spokój i przestać niszczyć wyposażenie klatki.

Dobra strefa kąpielowa to połączenie trzech rzeczy: pojemnika o właściwej wielkości, drobnego i czystego piasku oraz miejsca z dala od ruchu i hałasu. Ustaw ją raz, sprawdzaj codziennie i nie przenoś bez powodu. Wtedy chomik sam zadba o futro, a klatka przestanie pachnieć na kilka metrów.

Chomik syryjski, nazywany też złotym, to największy z chomików trzymanych w domach. Dorosły osobnik osiąga od 13 do 18 cm długości, a samice są wyraźnie masywniejsze od samców. W przeciwieństwie do chomików dżungarskich i Roborowskiego prowadzi strictly samotniczy tryb życia — każde zwierzę musi mieć własną klatkę. Próba trzymania dwóch razem, nawet z tego samego miotu, kończy się walką, w której jeden z nich zwykle ginie. Zapach jest silniejszy niż u mniejszych gatunków, co warto uwzględnić, jeśli klatka ma stać w pokoju sypialnym.

Chomiki w naturze nie biegają po miękkiej ściółce z trocin — większość życia spędzają w norach wykopanych w twardym, suchym podłożu. W klatce brakuje im tego elementu, dlatego zamiast przekopywać trociny przez całą noc, potrafią wściekle drapać narożnik klatki albo wspinać się po prętach. Piaskownica to nie gadżet, tylko uzupełnienie środowiska. Pozwala zwierzęciu wykonać instynktowny ruch, pomaga też usuwać tłuszcz z futra, jeśli wsypiemy do niej piasek do kąpieli.

Chomika można kupić w kilku miejscach, ale każde wiąże się z innym ryzykiem. Zanim wybierzesz konkretne źródło, ustal, jakiego gatunku szukasz — dżungarski, syryjski czy roborowski różnią się wielkością, temperamentem i wymaganiami. To nie jest zakup jak każdy inny, bo kupujesz żywe zwierzę, które może być nosicielem chorób albo mieć wadę genetyczną.

Sklepy zoologiczne to najczęstszy wybór, zwłaszcza dla osób, które chcą zobaczyć zwierzę przed zakupem. Problem w tym, że chomiki w sklepach często pochodzą z dużych hodowli, są przewożone w stresujących warunkach i trzymane po kilka w jednej klatce. Zanim kupisz, poproś o możliwość przyjrzenia się zwierzęciu: sprawdź, czy nie ma kataru, czy nie kicha, czy oczy są czyste, a sierść gładka. Nie kupuj chomika, kolory śCian do salonu który siedzi zgarbiony w kącie i nie reaguje na bodźce — to może być oznaka choroby.

Do środka nie wkładaj kilku rzeczy, które sprzedawcy często dorzucają do zestawów. If you liked this report and you would like to receive more info with regards to Https://truckers.wiki/ kindly check out the web-page. Kołowrotek z prętami rani łapki — wybierz bieżnię o pełnym kole, o średnicy 20 cm dla syryjskiego i 16–18 cm dla mniejszych. Kula do biegania po podłodze to nie zamiennik wybiegu: chomik nie widzi w niej przeszkód i łatwo się kontuzjuje. Trocin z drzew iglastych nie używaj, bo olejki drażnią drogi oddechowe. Zamiast tego sięgnij po podłoże z drewna liściastego, konopne lub papierowe, mieszając je z sianem dla lepszej struktury.

Wodę wymienia się codziennie, nawet jeśli poidło wygląda na pełne. Chomiki pobierają ją w małych ilościach, więc poziom w zbiorniku spada wolno, kolory ścian do salonu a woda przez dobę zbiera bakterie z pyska i osad z kulek. Plastikowe poidła najlepiej przepłukać gorącą wodą bez detergentu; resztki mydła są dla chomika toksyczne. Raz w tygodniu warto przelać wrzątkiem sam zbiornik i kulkę, a następnie dokładnie wypłukać. Do picia nadaje się woda przegotowana i ostudzona albo butelkowana niegazowana. Woda z kranu w wielu miejscach jest twarda i może odkładać kamień w kulce, co z czasem blokuje przepływ.

Czyszczenie wymaga dyscypliny. Codziennie usuwamy widoczne odchody i resztki jedzenia, raz w tygodniu przesiewamy piasek przez sitko albo wymieniamy całość. Zapach amoniaku wyczuwalny przy powierzchni oznacza, że piasek jest do wyrzucenia, nawet jeśli wygląda czysto. Chomik, który kicha, ma mokry nos albo drapie się po pyszczku, prawdopodobnie wdycha pył — wtedy zmieniamy piasek na drobniejszy i sprawdzamy, czy naczynie nie stoi zbyt blisko kaloryfera lub okna.

Podstawowy błąd to piasek budowlany albo piasek z piaskownicy na podwórku. Oba zawierają pył, glinę i drobnoustroje, które drażnią drogi oddechowe chomika, a wilgoć z ogrodu sprzyja pleśni. Kupuje się piasek przeznaczony dla gryzoni lub — jeśli nie ma takiego w pobliżu — piasek dla ptaków, remont mieszkania wypalany, bez dodatków zapachowych. Sprawdzenie jest proste: wsyp garść do wody. Jeśli woda natychmiast mętnieje i osad wygląda jak muł, piasek ma za dużo frakcji pylastej i się nie nadaje. Dobry piasek opada szybko na dno, a woda pozostaje prawie przezroczysta.