Choroby chomika, które łatwo przeoczyć, dopóki nie jest za późno

Dieta koszatniczki jest ściśle określona. Podstawą jest siano – musi być dostępne przez całą dobę. Kolejny element to granulat dla koszatniczek, a nie dla szynszyli czy królików. Świeże warzywa podawaj w małych ilościach: marchew, pietruszkę, seler, cykorię. Owoce tylko sporadycznie, bo zawierają cukry proste. Zakazane są nasiona, orzechy, słodycze i ludzkie przekąski. Woda w poidle musi być świeża i zmieniana codziennie. Typowy błąd to dosypywanie „smakołyków", gdy zwierzę nie chce jeść granulatu – to prowadzi do otyłości i problemów z zębami.

Chomiki chorują po cichu. W naturze okazywanie słabości oznacza bycie zjedzonym, więc zwierzę maskuje objawy do ostatniej chwili. Zanim zauważysz, że coś jest nie tak, choroba zwykle trwa już kilka dni. Dlatego najważniejsza umiejętność w opiece nad chomikiem to nie leczenie, a codzienna obserwacja: czy je, czy pije, czy biega w kołowrotku, czy sierść jest gładka i czy odchody mają prawidłową formę.

Podstawą jest klatka albo terrarium. Dla chomika dżungarskiego i Roborowskiego minimalna powierzchnia podłogi to około 60 na 40 centymetrów, dla syryjskiego — 80 na 50 centymetrómieszkanie w bloku, przy zachowaniu wysokości pozwalającej na gruby podest z trocin. Klatki piętrowe z plastikowymi rurkami są wygodne dla ludzi, ale chomiki często się w nich zaklinowują i spadają. Lepiej wybrać jednopoziomową, z metalowymi prętami o rozstawie maksymalnie 0,8 centymetra dla małych gatunków i 1 centymetra dla syryjskiego. Terrarium ma tę zaletę, że nie sypie trocinami na podłogę i nie daje możliwości wspinaczki po prętach.

Zadbaj też o stały rytm karmienia i sprzątania. Podawaj jedzenie wieczorem, tuż przed zapaleniem lampki lub po jej zgaszeniu – zależnie od tego, kiedy chomik jest aktywny. Nie budź go w ciągu dnia, nawet jeśli wygląda na to, że się nie rusza. W ciemnym pokoju łatwo pomylić sen z osowieniem i niepotrzebnie niepokoić zwierzę. Obserwuj przez kilka dni, o której godzinie wychodzi z domku, i dopasuj porę karmienia do tego rytmu. Jeśli po dwóch tygodniach z ustalonym światłem chomik nadal jest apatyczny, chudnie albo ma problemy z sierścią, warto skonsultować się z weterynarzem – ciemność mogła tylko ujawnić inną chorobę.

Pierwszym krokiem jest izolacja zwierzęcia od innych chomików. Mokry ogon często ma podłoże zakaźne, więc kontakt z innymi gryzoniami może przenieść problem dalej. Przygotuj osobne, mniejsze pudełko lub klatkę z miękkim podłożem — najlepiej sprawdza się papierowy ręcznik zamiast trocin, które drażnią skórę. Nie podawaj żadnych owoców, warzyw ani ziaren oleistych. Dostęp do wody musi być stały, ale podawaj ją w poidełku, a nie w miseczce, żeby chomik się nie zamoczył. Jeśli w ciągu 12 godzin objawy nie ustąpią, konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii specjalizującego się w zwierzętach egzotycznych. Nie próbuj leczyć na własną rękę preparatami dla ludzi ani lekami z domowej apteczki — wiele z nich jest dla chomików toksycznych.

Najczęstsze błędy to kąpiel w wodzie, używanie chusteczek dla niemowląt i środków zapachowych, a także sięganie do klatki od góry. Chomik widzi wtedy zbliżającą się dłoń jako drapieżnika i reaguje ugryzieniem lub ucieczką. Kolejny błąd to wyjmowanie zwierzaka na siłę, gdy jest w norce — stres i upadek z wysokości kończą się złamaniem. Jeśli chomik jest wyraźnie brudny, ma mokre futro lub nie chce wchodzić w piasek, to znak, że problem jest zdrowotny, a nie higieniczny. Wtedy potrzebna jest wizyta u lekarza weterynarii, a nie dłuższe szorowanie w klatce.

Problemy skórne, które myli się z alergią Świąd, wyłysienia i strupki najczęściej nie wynikają z alergii, a z pasożytów — świerzbowca lub roztoczy. Chomik drapie się do krwi, szczególnie w okolicy uszu i grzbietu, a skóra staje się łuskowata. Typowy błąd to zmiana podłoża i karmy zamiast wizyty u lekarza. Roztocza nie znikną od zmiany trocin. Konieczne jest leczenie preparatem przepisanym przez weterynarza, a także dokładne wyczyszczenie klatki i wymiana ściółki. Drugi częsty problem to „mokry ogon" — bakteryjne zapalenie jelit objawiające się wilgotną, zabrudzoną okolicą ogona, apatią i biegunką. To stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej pomocy, a nie domowych sposobów.

Aktywność nocna to coś, czego nie da się wyeliminować. Koszatniczka biega, skacze i hałasuje głównie po zmroku. Jeśli sypiasz w tym samym pokoju, możesz mieć problem. Klatka powinna stać w miejscu, gdzie nocne harce nie będą przeszkadzać domownikom. Nie próbuj przestawiać zwierzęcia na dzienny tryb życia – to się nie uda i skończy się stresem. Zapewnij jej kołowrotek o średnicy minimum 30 cm, ale nie z prętami, tylko z litego materiału. Pręty kaleczą łapki i ogon.

Co musisz wiedzieć, zanim wpuścisz ją do domu Podstawą jest klatka. Minimalne wymiary to 60 cm długości, 40 cm szerokości i 50 cm wysokości, ale im większa, Porady Remontowe tym lepiej. Koszatniczki są świetnymi wspinaczami, więc potrzebują poziomych półek, gałęzi i kryjówek. Klatka nie może stać w przeciągu ani w pełnym słońcu. Podłoże to żwirek lub trociny – nigdy nie używaj kuwet z sitkiem, bo łapki zwierzęcia łatwo wpadają mieszkanie w bloku szczeliny. Codziennie usuwaj resztki jedzenia i brudny żwir, a raz w tygodniu dezynfekuj klatkę. To nie jest wymóg „dla chętnych" – brak czystości prowadzi do chorób skóry i dróg oddechowych.

If you have any kind of questions concerning where and the best ways to use więcej szczegółów, you can call us at our own web-page.