Smażenie głębokie czy płytkie: kiedy tłuszcz nadaje się jeszcze do uży…

Przy zakupie patrz na trzy rzeczy: grubość, Http://Ratten-Wiki.De/Index.Php?Title=Kiedy_Dno_Garnka_Nie_WspółPracuje_Z_Indukcją_I_Co_Z_Tym_Zrobić sposób łączenia i zapach. Deska klejona z wąskich listewek jest stabilniejsza niż jednolity kawał, bo mniej pracuje. Zapach chemii albo kleju oznacza, że drewno nie było dobrze wysuszone i po kilku tygodniach zacznie pękać. Tworzywo sprawdź, czy nie ma zapachu plastiku i czy nie jest zbyt śliskie. Śliska deska to wypadek z nożem, nie oszczędność.

Kolejność obróbki decyduje o tempie Zaczynaj od składników, które wymagają najwięcej czasu i najtwardszej deski. Najpierw mięso i warzywa korzeniowe, In the event you liked this article along with you would want to get more information regarding wiki.rettungsdienstblog.Eu generously pay a visit to our web-page. potem cebula i papryka, na końcu zioła oraz produkty sypkie. Między jednym a drugim przetrzyj deskę albo użyj osobnej, żeby nie przenosić zapachu surowego mięsa na warzywa. Produkty mokre i suche odmierzać osobno — sól, cukier i przyprawy wsypuj do małych miseczek, a nie „na oko" w trakcie gotowania. Jeśli przepis przewiduje marynatę, przygotuj ją wcześniej i odłóż mięso do lodówki, a nie odwrotnie.

Praktyczna strona mise en place to także porządek oświetlenie w salonie zasięgu ruchu. Ustaw miski w kolejności, w jakiej będą wrzucane na patelnię — od lewej do prawej albo od góry do dołu, jeśli pracujesz przy blacie z półkami. Surowce, które mają iść razem, trzymaj na jednej tacy. Odpadki wrzucaj od razu do miski na kompost, a nie na deskę. W ten sposób nie musisz przerywać smażenia, żeby szukać czegokolwiek w szufladzie.

Powietrze jest fatalnym przewodnikiem ciepła. Dlatego stek wsunięty na patelnię z niedociśniętym dnem przypala się tylko tam, gdzie dotyka metalu. Reszta powierzchni dogrzewa się przez warstwę powietrza i pary – a para ma jeszcze gorsze przewodnictwo niż suche powietrze. Efekt: plamy spalenizny i surowe łaty obok siebie. Rozwiązanie jest proste: osusz powierzchnię mięsa papierowym ręcznikiem przed położeniem na rozgrzany tłuszcz i dociśnij stek szpatułką na dwie–trzy sekundy. Tłuszcz wypełnia mikroskopijne szczeliny między mięsem a metalem i przewodzi ciepło znacznie lepiej niż powietrze.

Mise en place to nie wymyślna nazwa na robienie zakupów ani dekoracyjne układanie misek w tle nagrania. To sposób pracy, w którym wszystkie składniki są przygotowane, odmierzone i ustawione w zasięgu ręki, zanim włączysz ogień pod garnkiem. Profesjonalna kuchnia trzyma się tej zasady nie z estetycznego kaprysu, ale dlatego, że skraca czas wydania dania i eliminuje większość błędów wynikających z pośpiechu.

Typowe błędy są zawsze te same. Krojenie wszystkiego na raz i zostawianie pokrojonych warzyw na blacie na godzinę — cebula traci ostrość, a ziemniaki ciemnieją. Odmierzanie przypraw bezpośrednio nad garnkiem — nadmiar soli psuje danie, którego nie da się uratować. Zabieranie się za obieranie w momencie, gdy na patelni już coś skwierczy — przypalenie tłuszczu i panika. Trzymanie składników w pudełkach bez etykiet — po dwóch dniach nie wiadomo, czy to mąka ziemniaczana, czy skrobia kukurydziana.

Do szuflady schowaj wszystko, co nie bierze udziału w bieżącej czynności: zapasowe łyżki, rzadko używane przyprawy, deski, których nie używasz, elektronarzędzia kuchenne. Nie chowaj natomiast noża ani deski — ich wyjmowanie i odkładanie w trakcie krojenia to proszenie się o skaleczenie. Nie chowaj też misek na składniki: jeśli przepis ma kilka etapów, lepiej przygotować je wcześniej i trzymać obok, niż biegać do szafki z brudnymi rękami.

Osobna deska na surowe mięso to nie przesada, a podstawa. Najczęstszy błąd: krojenie surowego kurczaka, a potem tej samej deski pod kanapkę po przetarciu ściereczką. Ściereczka nie zabija bakterii, tylko je roznosi. Najprostszy sposób: dwie deski w dwóch kolorach albo dwóch kształtach i sztywne przypisanie: jedna tylko do mięsa, druga do reszty. Mycie drewna w zmywarce to proszenie się o pęknięcia i wypaczenie. Tworzywo o ile producent dopuszcza, o tyle drewno nigdy. Drewno myj ręcznie, letnią wodą z płynem, osusz od razu i postaw pionowo, żeby obeschło z obu stron. Raz w miesiącu przetrzyj je olejem spożywczym cienką warstwą i zostaw na noc.

Przy smażeniu głębokim potrzebujesz od 1 do 2 litrów oleju w zależności od średnicy naczynia. Tłuszcz musi swobodnie krążyć wokół produktu, dlatego nie wolno wrzucać zbyt dużo na raz – temperatura spada wtedy o kilkadziesiąt stopni i potrawa nasiąka olejem. Smaż w partiach, między nimi odczekaj, aż olej wróci do 170–180°C. Po każdym użyciu przecedź tłuszcz przez sitko lub gazę, by usunąć resztki panierki. Te resztki przypalają się przy kolejnym smażeniu i psują smak.

Zacznij od opróżnienia strefy w promieniu mniej więcej dwóch dłoni od deski do krojenia. Tam nie powinno być nic poza tym, czego aktualnie używasz. Zlew, ekspres, kosz na odpady czy stojak z przyprawami nie muszą stać w tej strefie — wystarczy je przesunąć na skraj blatu albo na bok. Typowy błąd: zostawić meble na wymiar środku wszystko, co „może się przydać". To nie oszczędność ruchu, tylko omijanie przeszkód w trakcie pracy.