Gdy montujesz sztukaterię z polistyrenu, te błędy psują efekt

Mariano 26-09-17 20:31 2 0

Typowe błędy, które psują całą pracę: klejenie na zimno, klejenie na brudne podłoże, zbyt duża ilość kleju, If you cherished this article and you simply would like to collect more info about wykończenie wnętrz i implore you to visit the site. szpachlowanie silikonem zamiast masą akrylową, malowanie bez gruntu i docinanie łączeń w pośpiechu. Polistyren nie jest trudny w montażu, ale wymaga cierpliwości na etapie pasowania i schnięcia. Jeśli tego nie zrobisz, żadna warstwa farby nie ukryje rozjechanych listew i ciemnych szczelin.

Duże płytki — od metra w górę — wybaczają mniej niż małe. Fuga o szerokości 2 mm na dystansie trzech metrów potrafi rozjechać się do 5–6 mm, jeśli podłoże ma spadek albo płyty są różnej grubości. Zanim w ogóle otworzysz worki z klejem, sprawdź ławą i poziomnicą, czy podłoże jest wypoziomowane oświetlenie w salonie tolerancji 2 mm na dwa metry. Jeśli nie jest, najpierw wyrównaj, potem układaj. Kolejność odwrotna kończy się zawsze tym samym: fugi się klinują, a płytki pękają na krawędziach przy dociskaniu.

Po zakończeniu pracy zamknij okna i nie włączaj ogrzewania na pełną moc przez dobę. Tapeta musi wyschnąć równomiernie, inaczej powstaną rozstępy na łączeniach. Jeśli po wyschnięciu zauważysz pęcherze, nie odrywaj tapety – nakłuj je igłą i dociśnij przez chwilę wałkiem. Flizelina dobrze znosi takie korekty, o ile klej został nałożony prawidłowo.

Klej kup gotowy lub przygotuj z koncentratu. Mieszaj go w wiadrze wiertarką z mieszadłem, aż uzyska jednolitą konsystencję bez grudek. Odstaw na kilka minut, żeby klej „przegryzł", i zamieszaj ponownie. Nakładaj go na ścianę wałkiem o krótkim włosiu, pasami nieco szerszymi niż szerokość brytu. Grubość warstwy powinna być równa – zbyt cienka spowoduje, że tapeta nie przyklei się na całej powierzchni, zbyt gruba będzie się wybrzuszać i wypychać klej na łączeniach.

Klej nakładaj pacą zębatą o zębie 10–12 mm i dodatkowo przeciągnij cienką warstwę na spód płyty, żeby zapewnić pełne pokrycie. Przy wielkich formatach pokrycie musi wynosić co najmniej 90 procent. Sprawdzaj to co kilka płytek, podnosząc jedną i patrząc na odcisk. Jeśli klej nie pokrywa narożników, zwiększ kąt nachylenia pacy albo zmień ząb na większy. Nie dokładaj kleju „na oko" po przyklejeniu — to nie naprawi pustki, a tylko podniesie płytę.

Układanie po skosie, zwykle pod kątem 45 stopni do ścian, sprawdza się w pomieszczeniach o nieregularnym kształcie. Gdy ściany nie są równoległe, skos maskuje różnice i rozprasza uwagę. Ma jednak trzy koszty. Pierwszy: więcej odpadów, bo każda deska przy krawędzi wymaga docięcia pod kątem. Drugi: praca jest wolniejsza, bo każdy rząd trzeba mierzyć osobno. Trzeci: błędy w geometrii widać natychmiast — jeśli pierwsza deska nie zostanie ustawiona pod dokładnym kątem, po kilku rzędach spoiny zaczną się rozjeżdżać. Bez kątownika i długiej poziomicy nie zaczynaj.

Kolejność zakładania i moment dokręcania Najpierw wsuń podstawki w szczeliny między płytkami, potem włóż kliny i dokręć je dopiero wtedy, gdy obie płyty są już wklejone i dociśnięte do podłoża. Błąd początkujących polega na dokręcaniu klinów od razu po położeniu pierwszej płytki — wtedy druga nie ma jak urządzić małą kuchnię się podnieść i tworzy się garb. Dokręcaj kliny szczypcami lub kluczem, aż płytki zetkną się z podstawką, i ani obrotu więcej. Nadmiar siły wyciska klej spod płyty i po wyschnięciu zostaje pusta przestrzeń pod krawędzią — to najczęstsza przyczyna pękania narożników po kilku tygodniach.

Tapeta flizelinowa różni się od zwykłej winylowej tym, że klej nakłada się tylko na ścianę, a nie na pas tapety. To upraszcza pracę, ale nie zwalnia z przygotowania podłoża. Ściana musi być gładka, sucha, odkurzona i zagruntowana. Gruntowanie to nie fanaberia – bez niego klej wsiąknie w tynk i tapeta odpadnie po kilku dniach. Do gruntowania używaj preparatu przeznaczonego do tapet flizelinowych lub uniwersalnego, ale rozcieńczonego zgodnie z instrukcją. Odczekaj co najmniej kilka godzin, aż grunt wyschnie.

Kontroluj szerokość fugi co dwie–trzy płytki miarą, a nie wzrokiem. Różnica powyżej 0,5 mm między jedną a drugą spoiną jest widoczna pod światło, zwłaszcza przy fugach w kontrastowym kolorze. Jeśli zauważysz rozjazd, nie próbuj go nadgonić rozciąganiem kolejnych płytek — zatrzymaj się, zdejmij ostatnią płytkę i wyrównaj podstawę. Poprawki na świeżym kleju są tanie, na związanym — kosztowne.

Maskowanie łączeń robi się w dwóch etapach. Najpierw, gdy klej dobrze wyschnie, przeszlifuj delikatnie papierem o drobnej gradacji wszystkie nadlewki i zadziory — bez nacisku, żeby nie zetrzeć wzoru listwy. Potem zagruntuj łączenia i całą listwę, jeśli ma być malowana. Gruntowanie jest konieczne: polistyren jest gładki i farba bez podkładu na nim nie trzyma się równomiernie. Do malowania użyj farby akrylowej w tym samym odcieniu co sufit, nakładaj ją pędzlem lub wałkiem o krótkim włosiu, cienką warstwą. Gruba warstwa farby zaleje profil i łączenie stanie się widoczne jako płaska plama.

댓글목록

등록된 댓글이 없습니다.