5 zasad podawania wapnia gekonom, które chronią przed krzywicą

Najczęstszą przyczyną jest zbyt niska temperatura w strefie ciepła. In case you loved this informative article and you wish to receive details with regards to Crabcodex.Com please visit our web site. Gekon lamparci potrzebuje miejsca, jak urządzić małą kuchnię gdzie podłoże lub kamień nagrzewa się do około 30–32 stopni Celsjusza, oraz chłodniejszej części. Jeśli termometr pokazuje mniej, zwierzę nie trawi pokarmu i samo ogranicza jedzenie. Sprawdź też, czy nie ma przeciągu i czy światło nie świeci całą noc. Gekony są aktywne wieczorem i nocą, Remont Mieszkania więc jasne terrarium o stałej porze może je stresować.

Najbezpieczniejszy wybór na pierwszy raz to gekon lamparci. Jest tolerancyjny wobec błędów początkującego, nie wymaga wysokiej wilgotności przez cały rok i je owady, które dostaniesz w każdym sklepie zoologicznym. Inne gatunki, na przykład gekon orzęsiony albo dzienny, bywają równie ciekawe, ale mają węższe widełki temperatur i wilgotności — przy nich jeden błąd kosztuje więcej zdrowia zwierzęcia.

Najczęstsze błędy to podawanie wyłącznie wapnia z D3, rezygnacja z UVB przy jednoczesnym braku D3 w suplemencie oraz karmienie owadami bez wcześniejszego „dopakowania". Równie częsty problem to zbyt rzadkie podawanie wapnia samicom — brakuje go wtedy w jajach, co kończy się ich miękką skorupką i zamieraniem zarodków. Warto prowadzić notatki z datami suplementacji; po kilku miesiącach trudno pamiętać, co i kiedy zostało podane.

Gekony trzymane w terrarium rzadko padają ofiarą braku wapnia w podłożu — problemem jest jego przyswajanie. Zwierzę potrzebuje jednocześnie wapnia, witaminy D3 i odpowiedniego promieniowania UVB albo karmy bogatej w D3. Bez jednego z tych elementów suplementacja nie działa, a objawy niedoboru narastają tygodniami: drżenia kończyn, zniekształcenia żuchwy, miękkie kości, trudności w chwytaniu pokarmu.

Pięć grup, które niemal zawsze kopią: żółwie lądowe (zwłaszcza samice przed złożeniem jaj), jaszczurki z rodzaju Eublepharis i pokrewne gekony naziemne, warany z gatunków stepowych, węże ryjące jak połozowate z rodzaju Lampropeltis, oraz płazy bezogonowe prowadzące naziemny tryb życia, np. ropuchy. Każda z nich kopie inaczej – jedne ryją norę na stałe, inne tylko się zakopują. Obserwuj, czy zwierzę śpi pod powierzchnią, czy buduje komorę. To podpowie, czy podłoże ma być luźne, czy zbite.

Podstawą jest wapń w proszku bez dodatku D3, podawany owadom przed karmieniem. Wsyp niewielką ilość preparatu do plastikowego pojemnika, wrzuć świerszcze lub karaczany i delikatnie potrząśnij, aż owady pokryją się cienką warstwą pyłu. Nadmiar proszku strząśnij — owady obtoczone na biało zwykle nie są zjadane, a część preparatu zostaje w pojemniku. Karm tak przygotowanymi owadami dwa do trzech razy w tygodniu u osobników dorosłych i codziennie u młodych oraz samic w okresie składania jaj.

Warunkiem powodzenia jest wcześniejsze przygotowanie obu zwierząt. Samica musi być w pełni wybarwiona i mieć za sobą co najmniej rok od ostatniego zniesienia, jeśli już wcześniej składała jaja. Samca warto wcześniej osłabić przez kilkudniowe obniżenie temperatury w terrarium o kilka stopni, co naśladuje porę deszczową i pobudza aktywność płciową. Zbyt wczesne łączenie młodych osobników to drugi typowy błąd — samica, która nie osiągnęła dojrzałości, może zatrzymać jaja w jajowodach i zginąć.

Typowe błędy to montaż dyszy nad miską z wodą, co powoduje rozchlapanie, oraz brak zaworu zwrotnego. Bez niego woda cofa się do pompki i po kilku tygodniach sprzęt przestaje działać. Kolejny błąd to zbyt twarda woda — osad zatyka dysze. Raz w miesiącu rozbierz dysze i przepłucz je w letniej wodzie z niewielką ilością kwasku cytrynowego. Sprawdź też, czy mgła nie osadza się na szybie w takiej ilości, że ogranicza obserwację i wentylację.

Kontrolę warto oprzeć na obserwacji zwierzęcia, a nie na sztywnym schemacie. Gekon, który prawidłowo przyswaja wapń, ma jędrne ciało, mocno zamyka pyszczek i pewnie chwyta owady. Pojawienie się drgań palców, wygięć kości ogonowej lub apatii oznacza, że trzeba jak najszybciej skorygować suplementację i warunki w terrarium. Zmiany zaawansowane są nieodwracalne, dlatego reaguj przy pierwszych sygnałach.

Zraszanie w terrarium dla płazów pełni dwie funkcje: utrzymuje wilgotność powietrza i podłoża oraz daje zwierzętom okazję do kąpieli i aktywności. Ręczne pryskanie dwa razy dziennie zwykle nie wystarcza, bo wilgotność skacze w ciągu doby. Automatyczny zraszacz rozwiązuje ten problem, ale tylko wtedy, gdy zostanie dobrany do konkretnego zbiornika i gatunku. Zanim cokolwiek kupisz, ustal docelową wilgotność dla swoich płazów — dla większości tropikalnych żab i salamander to 70–90%, dla gatunków z umiarkowanego klimatu 50–70%.

Drugą metodą jest miseczka z wapniem w terrarium. Wyłóż płaski, niski pojemnik czystym proszkiem i pozostaw na stałe. Samica składająca jaja pobiera z niego wapń instynktownie, podobnie robią młode. Wymieniaj zawartość co kilka dni, bo proszek chłonie wilgoć i zbryla się. Nie mieszaj wapnia z pokarmem roślinnym ani nie dosypuj go do wody — takie rozwiązania są nieskuteczne i utrudniają kontrolę dawki.