H1 czy H2 — co decyduje o hierarchii, a nie o wielkości tekstu

Sterling Mondra… 26-10-21 15:58 102 0

Sprawdź swoje alt-y w praktyce. Wyłącz obrazy w przeglądarce i zobacz, co zostaje w miejscu grafik. Włącz czytnik ekranu i przejdź stronę ze zamkniętymi oczami. Jeśli w miejscu ważnego obrazu słyszysz „obraz" albo nazwę pliku, alt wymaga poprawy. Pamiętaj też, że alt nie może być zbyt długi — czytnik nie przerywa w połowie, więc kilkanaście słów to zwykle maksimum. Krótko, konkretnie i z sensem w kontekście.

Flex-basis w procentach obliczany jest względem wewnętrznej szerokości kontenera rodzicielskiego (content-box). Oznacza to, że padding i obramowanie rodzica nie wchodzą do podstawy obliczeń. Jeśli rodzic ma padding: 20px i width: 600px przy box-sizing: border-box, to wewnętrzna szerokość wynosi 600px minus padding, czyli 560px. Flex-basis 50% da zatem 280px, a nie 300px. Warto o tym pamiętać, aby nie dziwić się, że elementy nie zajmują dokładnie połowy widocznej szerokości.

hq720.jpgFlex-basis w procentach liczy się zawsze od rozmiaru kontenera rodzica wzdłuż osi głównej, a nie od szerokości samego elementu. Jeśli flex-direction to row, wartość procentowa odnosi się do szerokości rodzica; jeśli column — do jego wysokości. To pierwsza rzecz, która psuje układy, bo autorzy zakładają, że elementy podzielą się równo, a tymczasem jeden z nich dostaje bazę liczoną od zupełnie innej płaszczyzny.

Gdy obraz jest linkiem lub przyciskiem, alt musi opisywać akcję, a nie wygląd. Ikona lupy zamiast alt="lupa" powinna mieć alt="Szukaj". Ikona koszyka — alt="Usuń z koszyka". W przeciwnym razie użytkownik czytnika usłyszy „lupa, link" i nie będzie wiedział, co się stanie po kliknięciu. To jeden z najczęstszych błędów: opisywanie przedmiotu zamiast funkcji.

Atrybut alt to tekst, który zastępuje obraz w sytuacjach, gdy obraz nie może zostać wyświetlony lub odczytany. Should you loved this information and you would want to receive more information regarding więcej na stronie i implore you to visit the web site. Trafia do czytników ekranu, które odczytują go na głos osobom niewidomym. Pojawia się też wtedy, gdy plik graficzny się nie wczyta, gdy użytkownik wyłączy obrazy w przeglądarce albo gdy wyszukiwarka indeksuje stronę. Bez alt obraz jest dla tych odbiorców pustką — nie wiadomo, co przedstawia i po co został wstawiony.

jak urządzić małą kuchnię napisać alt, który działa Zacznij od pytania: po co ten obraz tu jest? Jeśli pełni funkcję dekoracyjną, np. oddziela sekcje, jego alt powinien być pusty — czyli alt="". Wtedy czytnik ekranu pominie go całkowicie. Nie zostawiaj jednak atrybutu całkowicie bez wartości, bo niektóre czytniki odczytają wtedy nazwę pliku, np. „obrazek123.jpg". To irytujące i mylące. Pusty alt to świadoma decyzja, a nie brak decyzji.

Zacznij od mapy treści. Wypisz sekcje główne i podsekcje. Jedna strona ma zwykle jeden h1 — tytuł całego dokumentu. Każda sekcja główna to h2. Wewnątrz h2 możesz użyć h3, a wewnątrz h3 — h4. Nie przeskakuj poziomów: h1, h3, h2 to błąd, bo czytniki ekranu i wyszukiwarki odbierają taki dokument jako chaotyczny. Jeśli brakuje ci poziomu, użyj właściwego nagłówka i zmień jego wygląd w CSS, zamiast sięgać po niższy stopień tylko dlatego, że pasuje wizualnie.

Kiedy grupowanie etykiet ma sens, a kiedy lepiej go unika

Unikaj powtarzania tego samego tekstu w alt i w podpisie pod obrazem. Jeśli podpis już opisuje zdjęcie, alt może być pusty albo krótko uzupełniać informację. Nie wklejaj też do alt słów kluczowych dla pozycjonowania — to szkodzi zarówno użytkownikom, jak i wiarygodności strony. Czytnik ekranu odczyta taki ciąg jako bełkot, a wyszukiwarka może uznać to za manipulację. Alt ma służyć człowiekowi, nie robotowi.

Dobry alt opisuje funkcję obrazu w kontekście strony, a nie sam wygląd. Jeśli zdjęcie jest ilustracją do artykułu o pszczołach, wystarczy „Pszczoła zbierająca pyłek z kwiatu". Jeśli to wykres sprzedaży, alt powinien zawierać najważniejszy wniosek, np. „Wykres pokazuje wzrost sprzedaży o dwadzieścia procent w drugim kwartale". Samo „wykres" nic nie wnosi. Zasada jest prosta: opisz to, co wnosi obraz, a nie to, jak wygląda.

Naprawę zacznij od sprawdzenia, ile h1 jest na stronie. Powinien być jeden, chyba że budujesz świadomie kilka niezależnych sekcji dokumentu — ale to rzadkość. Następnie przejrzyj kolejność: h2 przed h3, h3 przed h4. Jeśli jakiś nagłówek nie opisuje sekcji, tylko ma pogrubić tekst, zamień go na akapit ze stylem. Rozmiar ustaw w CSS: remont mieszkania h2 może być mniejsze od h3, jeśli tak wynika z projektu, ale kolejność w kodzie musi zostać logiczna.

Wybór sprowadza się do trzech pytań. Czy to zdjęcie z płynnymi przejściami? JPG. Czy potrzebna jest przezroczystość albo idealna ostrość pojedynczych pikseli? PNG. Czy obraz ma być ikoną, logo lub wykresem i zmieniać rozmiar bez utraty jakości? SVG. Zanim zapiszesz plik, sprawdź go w docelowym rozmiarze i na docelowym tle — dopiero wtedy widać, czy kompresja nie zjadła szczegółów i czy przezroczystość działa zgodnie z oczekiwaniem.

댓글목록

등록된 댓글이 없습니다.